STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вішнуіт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вішнуі́т мн. вішнуі́ты |
| Родны каго? чаго? |
вішнуі́та мн. вішнуі́таў |
| Давальны каму? чаму? |
вішнуі́ту мн. вішнуі́там |
| Вінавальны каго? што? |
вішнуі́та мн. вішнуі́таў |
| Творны кім? чым? |
вішнуі́там мн. вішнуі́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
вішнуі́це мн. вішнуі́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пашлі дурнога, а за ім другога.
Прыказка.Не важна, колькі пражыў — важна ЯК.
višnuit — беларуская лацінка
Слова вішнуіт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вішнуіт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вішнуітка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вішнё́ўскі (9)
(7) цэрусі́т ‹
› ві́шніна (7)
(7) кандуі́т ‹
› вішнуі́зм (8)
(5) езуі́т ‹
› вішнуі́тка (9)
(4) афі́т ‹
› вішнуі́цкі (9)
(6) заафі́т ‹
› ві́шня (5)
(7) азбафі́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
