STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
свярбу́чая
м. свярбу́чы н. свярбу́чае мн. свярбу́чыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
свярбу́чай, свярбу́чае
м. свярбу́чага н. свярбу́чага мн. свярбу́чых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
свярбу́чай
м. свярбу́чаму н. свярбу́чаму мн. свярбу́чым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
свярбу́чую
м. свярбу́чы (неадуш.), свярбу́чага (адуш.) н. свярбу́чае мн. свярбу́чыя (неадуш.), свярбу́чых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
свярбу́чай, свярбу́чаю
м. свярбу́чым н. свярбу́чым мн. свярбу́чымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
свярбу́чай
м. свярбу́чым н. свярбу́чым мн. свярбу́чых |
скарбніца
даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы
900 тысяч гадоў таму 1280 чалавек здолелі прайсці праз «рыльца бутэлькі». З гэтай жменькі вырасла чалавецтва.
А вы не здолелі. NO FATE.sviarbučy — беларуская лацінка
Слова свярбучы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове свярдлоўскі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› свярбе́ць (8)
(7) дазо́рчы ‹
› свярбо́та (8)
(7) назо́рчы ‹
› свярбо́цінка (11)
(5) пі́счы ‹
› свярбя́чка (9)
(6) зыбу́чы ‹
› свярдзё́лак (10)
(6) паву́чы ‹
› Свярдло́ўск (10)
(6) раву́чы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
