мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова турбота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
турбо́та мн. турбо́ты |
| Родны каго? чаго? |
турбо́ты мн. турбо́т |
| Давальны каму? чаму? |
турбо́це мн. турбо́там |
| Вінавальны каго? што? |
турбо́ту мн. турбо́ты |
| Творны кім? чым? |
турбо́тай, турбо́таю мн. турбо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
турбо́це мн. турбо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Слухайце сваё сэрца, толькі яно можа паказаць вам правільную дарогу. Калі сэрца паказвае на ўсялякую фігню, значыць фігня і ёсць ваша дарога.
turbota — беларуская лацінка
Слова турбота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік турбота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове турботлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› турбі́нка (8)
(11) культрабо́та ‹
› турбі́нны (8)
(10) прафрабо́та ‹
› турбі́ншчык (10)
(7) журбо́та ‹
› турбо́тліва (10)
(8) свярбо́та ‹
› турбо́тлівасць (13)
(6) субо́та ‹
› турбо́тлівы (10)
(9) хвальбо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.