аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вандроўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вандро́ўе мн. вандро́ўі |
| Родны каго? чаго? |
вандро́ўя мн. вандро́ўяў |
| Давальны каму? чаму? |
вандро́ўю мн. вандро́ўям |
| Вінавальны каго? што? |
вандро́ўе мн. вандро́ўі |
| Творны кім? чым? |
вандро́ўем мн. вандро́ўямі |
| Месны у кім? у чым? |
вандро́ўі мн. вандро́ўях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе чарка, там і сварка.
Навукоўцы высветлілі, што ў пар імавернасць расстання вышэйшая, чым у адзінокіх людзей.
vandroŭje — беларуская лацінка
Слова вандроўе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вандроўе — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вандроўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вандрава́ць (10)
(8) міжбро́ўе ‹
› вандро́вец (9)
(7) дубро́ўе ‹
› вандро́вішча (11)
(8) бяздро́ўе ‹
› вандро́ўка (9)
(9) малакро́ўе ‹
› вандро́ўна (9)
(9) белакро́ўе ‹
› вандро́ўнік (10)
(10) гнілакро́ўе ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.