аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова малакроўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
малакро́ўе мн. малакро́ўі |
| Родны каго? чаго? |
малакро́ўя мн. малакро́ўяў |
| Давальны каму? чаму? |
малакро́ўю мн. малакро́ўям |
| Вінавальны каго? што? |
малакро́ўе мн. малакро́ўі |
| Творны кім? чым? |
малакро́ўем мн. малакро́ўямі |
| Месны у кім? у чым? |
малакро́ўі мн. малакро́ўях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
Хочацца, каб хто-небудзь прыйшоў і пашкадаваў. Пашкадаваў, што прыйшоў.
malakroŭje — беларуская лацінка
Слова малакроўе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік малакроўе — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове малакультурнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› малако́лькаснасць (16)
(7) дубро́ўе ‹
› малако́лькасны (13)
(8) бяздро́ўе ‹
› малако́рмны (10)
(8) вандро́ўе ‹
› малакро́ўны (10)
(9) белакро́ўе ‹
› мала́кскі (8)
(10) гнілакро́ўе ‹
› малакульту́рнасць (16)
(12) халаднакро́ўе ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ой, ну што ты дакалупваешся, ШІ не дасканалы, малпа таксама не адразу чалавекам стала.