аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
вандро́ўнік — назоўнік вандро́ўніцкі — прыметнік
канцэпт

вандроўніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова вандроўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 вандро́ўніца

мн.  вандро́ўніцы
Родны
каго? чаго?		 вандро́ўніцы

мн.  вандро́ўніц
Давальны
каму? чаму?		 вандро́ўніцы

мн.  вандро́ўніцам
Вінавальны
каго? што?		 вандро́ўніцу

мн.  вандро́ўніц
Творны
кім? чым?		 вандро́ўніцай, вандро́ўніцаю

мн.  вандро́ўніцамі
Месны
у кім? у чым?		 вандро́ўніцы

мн.  вандро́ўніцах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

фацэтны — камічны, забаўны
фацэт — камічны, забаўны чалавек // нехта малазнаёмы; хто-н.


Запомні раз і назаўсёды:
КАГО? — МЯНЕ / ЦЯБЕ / СЯБЕ (Я_Е)
КАМУ? — МНЕ / ТАБЕ / САБЕ

Моўная паліцыя больш папярэджваць не будзе.
Штраф 500 талераў.

vandroŭnica — беларуская лацінка

Слова вандроўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вандроўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вандроўніцтва + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› вандро́ўка (9)

(10) здаро́ўніца ‹

› вандро́ўна (9)

(12) заздаро́ўніца ‹

› вандро́ўнік (10)

(9) каро́ўніца ‹

› вандро́ўніцкі (12)

(11) лакіро́ўніца ‹

› вандро́ўніцтва (13)

(10) цукро́ўніца ‹

› вандро́ўны (9)

(11) ахвяро́ўніца ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

спачатку пакажыце дзяўчыну