аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
паго́ршаная
м. паго́ршаны н. паго́ршанае мн. паго́ршаныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
паго́ршанай, паго́ршанае
м. паго́ршанага н. паго́ршанага мн. паго́ршаных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
паго́ршанай
м. паго́ршанаму н. паго́ршанаму мн. паго́ршаным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
паго́ршаную
м. паго́ршаны (неадуш.), паго́ршанага (адуш.) н. паго́ршанае мн. паго́ршаныя (неадуш.), паго́ршаных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
паго́ршанай, паго́ршанаю
м. паго́ршаным н. паго́ршаным мн. паго́ршанымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
паго́ршанай
м. паго́ршаным н. паго́ршаным мн. паго́ршаных |
скарбніца
Што было, даўно на мора сплыло.
Уначы прадметы мяняюць свае контуры. Бярэш шклянку вадзіцы папіць — а ў руцэ ўжо чамусьці бутэрброд з кілбасой.
pahoršany — беларуская лацінка
Слова пагоршаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове пагоршаны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паго́ркавы (9)
(8) зве́ршаны ‹
› паго́ркнуць (10)
(8) уве́ршаны ‹
› паго́ршанне (10)
(8) уве́ршаны ‹
› паго́ршаць (9)
(8) зго́ршаны ‹
› паго́ршванне (11)
(8) зго́ршаны ‹
› паго́ршвацца (11)
(11) патрыбушаны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).