аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пагоршанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
паго́ршанне мн. паго́ршанні |
| Родны каго? чаго? |
паго́ршання мн. паго́ршанняў |
| Давальны каму? чаму? |
паго́ршанню мн. паго́ршанням |
| Вінавальны каго? што? |
паго́ршанне мн. паго́ршанні |
| Творны кім? чым? |
паго́ршаннем мн. паго́ршаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
паго́ршанні мн. паго́ршаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны
ВКЛ: ад мора да мора.
СССР: ад мору да мору.
pahoršannie — беларуская лацінка
Слова пагоршанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пагоршанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пагоршванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паго́рблены (10)
(10) пале́пшанне ‹
› паго́ркавы (9)
(10) завершанне ‹
› паго́ркнуць (10)
(8) го́ршанне ‹
› паго́ршаны (9)
(9) зго́ршанне ‹
› паго́ршаны (9)
(10) шабурша́нне ‹
› паго́ршаны (9)
(8) шурша́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.