аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шуршанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шурша́нне мн. шурша́нні |
| Родны каго? чаго? |
шурша́ння мн. шурша́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
шурша́нню мн. шурша́нням |
| Вінавальны каго? што? |
шурша́нне мн. шурша́нні |
| Творны кім? чым? |
шурша́ннем мн. шурша́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
шурша́нні мн. шурша́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці
— Ведаеш, што прыходзіць да тых, хто ўмее чакаць?
— Што?
— Ніхалеры. Так і чакаюць.
šuršannie — беларуская лацінка
Слова шуршанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шуршанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шуршэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шу́рхаць (7)
(10) паго́ршанне ‹
› шу́рхнуць (8)
(9) зго́ршанне ‹
› шуршані́на (9)
(10) шабурша́нне ‹
› шурша́ць (7)
(10) прымуша́нне ‹
› шуршлі́вы (8)
(7) пу́шанне ‹
› шуршэ́нне (8)
(7) ру́шанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.