рушанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова рушанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ру́шанне мн. ру́шанні
Родны каго? чаго?	ру́шання мн. ру́шанняў
Давальны каму? чаму?	ру́шанню мн. ру́шанням
Вінавальны каго? што?	ру́шанне мн. ру́шанні
Творны кім? чым?	ру́шаннем мн. ру́шаннямі
Месны у кім? у чым?	ру́шанні мн. ру́шаннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны

вандроўка па сінонімах

— У цябе ёсць 50 рублёў да суботы?
— Ёсць. Дзякуй, што клапоцішся пра мяне.

rušannie — беларуская лацінка

Слова рушанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: