аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова руш
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ру́ш мн. ру́шы |
| Родны каго? чаго? |
ру́ша мн. ру́шаў |
| Давальны каму? чаму? |
ру́шу мн. ру́шам |
| Вінавальны каго? што? |
ру́ш мн. ру́шы |
| Творны кім? чым? |
ру́шам мн. ру́шамі |
| Месны у кім? у чым? |
ру́шы мн. ру́шах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе чарка, там і сварка.
прагну жлукціць старку нагбом з цэбра
ruš — беларуская лацінка
Слова руш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік руш — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рушанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ручы́ць (6)
(5) мя́куш ‹
› ручы́шча (7)
(4) глу́ш ‹
› ручэ́йка (7)
(6) не́слуш ‹
› ру́шанне (7)
(6) До́бруш ‹
› ру́шаны (6)
(5) не́руш ‹
› руша́ць (6)
(5) неруш ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.