Добруш

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Добруш
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	До́бруш мн. До́брушы
Родны каго? чаго?	До́бруша мн. До́брушаў
Давальны каму? чаму?	До́брушу мн. До́брушам
Вінавальны каго? што?	До́бруш мн. До́брушы
Творны кім? чым?	До́брушам мн. До́брушамі
Месны у кім? у чым?	До́брушу мн. До́брушах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

снегавік насамрэч жаночага полу:
snowman = снегавая баба

Dobruš — беларуская лацінка

Слова Добруш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: