Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

неруш, -у, ДМ -у, Творны склон -ам, мужчынскі род; -ы, ДМ -ы, Творны склон -шшу, жаночы род
Што-н. некранутае (нявораная зямля, дзікі лес, грыбное месца і пад.). Сам гаспадар таксама меў свае абходы, выпраўляўся ў лес па грыбы, хоць трапіць на такі неруш і на такое мноства баравікоў, як давялося яму нядаўна, больш не здаралася. ← Якуб Колас. Дзядзька Мікола поўзаў на каленях, збіраў рыжыкі і гаварыў, што такую неруш сустрэў у жыцці ўпершыню. ← Васіль Хомчанка. // Некранутая паверхня чаго-н. Мы ідзём у Кветчу, дзе жыве стары. Крочым вузенькай горкай сцежкаю, ад якой у абодва бакі разлягаюцца прасцягі снегавой нерушы. ← Віктар Карамазаў. // пераноснае значэнне Вобласць дзейнасці, у якой амаль нічога не зроблена. Чорны стварыў эпічную мову, натуральную ў вуснах кожнага чалавека .. Здабыўшы такі інструмент, Чорны пачаў працаваць заложна. Перад ім была неаглядная неруш. ← Максім Лужанін.

❌

неруш

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова неруш
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	неруш мн. нерушы
Родны каго? чаго?	неруша мн. нерушаў
Давальны каму? чаму?	нерушу мн. нерушам
Вінавальны каго? што?	неруш мн. нерушы
Творны кім? чым?	нерушам мн. нерушамі
Месны у кім? у чым?	нерушы мн. нерушах
Клічная форма	— мн. —

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік неруш — у родным, давальным, творным і месным склоне

неруш

Навігатар

Мемчыкі