куруш

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова куруш
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	куру́ш мн. куру́шы
Родны каго? чаго?	куру́ша мн. куру́шаў
Давальны каму? чаму?	куру́шу мн. куру́шам
Вінавальны каго? што?	куру́ш мн. куру́шы
Творны кім? чым?	куру́шам мн. куру́шамі
Месны у кім? у чым?	куру́шы мн. куру́шах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны

вандроўка па сінонімах

я люблю каву, калі гэта піва

kuruš — беларуская лацінка

Слова куруш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: