ванная

гэта

назоўнік
субстантываваны
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення

праскланяць слова ванная
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. ва́нная м. — н. — мн. ва́нныя
Родны каго? чаго?	ж. ва́ннай м. — н. — мн. ва́нных
Давальны каму? чаму?	ж. ва́ннай м. — н. — мн. ва́нным
Вінавальны каго? што?	ж. ва́нную м. — н. — мн. ва́нныя
Творны кім? чым?	ж. ва́ннай, ва́ннаю м. — н. — мн. ва́ннымі
Месны у кім? у чым?	ж. ва́ннай м. — н. — мн. ва́нных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не той хлеб, што на полі, а той, што ў гумне.

ванна — ванна (прыняць ванну)
ванный — ванны (ванны пакой)
в ванной (комнате) — у купальні? у мыльні? у мыйні? ва ўмывальні? у пакоі з ваннай? у купоўні? у мыцёўні? у ванніку?

ванная — гэта дральня, бо там трэба драць цела мачалкай
або душыльня, бо там ёсць душ

vannaja — беларуская лацінка

Слова ванная (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: