STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ванта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ва́нта мн. ва́нты |
| Родны каго? чаго? |
ва́нты мн. ва́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
ва́нце мн. ва́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
ва́нту мн. ва́нты |
| Творны кім? чым? |
ва́нтай, ва́нтаю мн. ва́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
ва́нце мн. ва́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не спяшайся языком, а спяшайся справаю.
Прыказка.На ложку ляжаў п'яны Пятровіч. У ім змагаліся два чалавекі: адзін хацеў спаць, а другі — сраць. Перамаглі абодва.
vanta — беларуская лацінка
Слова ванта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ванта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вантоз + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ва́нны (5)
(6) жлу́кта ‹
› вант-пу́тэнс (11)
(4) Я́лта ‹
› вант-тро́с (9)
(7) ізаа́нта ‹
› ва́нтавы (7)
(12) біза́нь-ва́нта ‹
› ванто́з (6)
(9) ізакванта ‹
› вантрабя́нка (11)
(9) белька́нта ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
