STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вантрабянка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вантрабя́нка мн. вантрабя́нкі |
| Родны каго? чаго? |
вантрабя́нкі мн. вантрабя́нак |
| Давальны каму? чаму? |
вантрабя́нцы мн. вантрабя́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
вантрабя́нку мн. вантрабя́нкі |
| Творны кім? чым? |
вантрабя́нкай, вантрабя́нкаю мн. вантрабя́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вантрабя́нцы мн. вантрабя́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бі́бікі (лы́нды) біць — гультаяваць (гультайнічаць), бяздзейнічаць, нічога не рабіць; займацца пустымі справамі
Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
vantrabianka — беларуская лацінка
Слова вантрабянка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вантрабянка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вантроба + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ва́нта (5)
(11) аўтастая́нка ‹
› ва́нтавы (7)
(12) штрафстая́нка ‹
› ванто́з (6)
(11) спецстая́нка ‹
› вантрабя́ны (10)
(7) лубя́нка ‹
› вантро́ба (8)
(7) Лубя́нка ‹
› вантро́біна (10)
(10) кракавя́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
