аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вантроба
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вантро́ба мн. вантро́бы |
| Родны каго? чаго? |
вантро́бы мн. вантро́б |
| Давальны каму? чаму? |
вантро́бе мн. вантро́бам |
| Вінавальны каго? што? |
вантро́бу мн. вантро́бы |
| Творны кім? чым? |
вантро́бай, вантро́баю мн. вантро́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
вантро́бе мн. вантро́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы
— Зорка-зомбі-магнетар ляціць да нас і неўзабаве знішчыць усё жывое.
— Значыць сёння можна не мыцца?
vantroba — беларуская лацінка
Слова вантроба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вантроба — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вантробіна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ванто́з (6)
(6) спро́ба ‹
› вантрабя́нка (11)
(10) кінаспро́ба ‹
› вантрабя́ны (10)
(8) біяпро́ба ‹
› вантро́біна (10)
(6) утро́ба ‹
› вантро́бісты (11)
(5) асо́ба ‹
› вантро́бісты (11)
(5) асо́ба ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.