утроба

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова утроба
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	утро́ба мн. утро́бы
Родны каго? чаго?	утро́бы мн. утро́б
Давальны каму? чаму?	утро́бе мн. утро́бам
Вінавальны каго? што?	утро́бу мн. утро́бы
Творны кім? чым?	утро́бай, утро́баю мн. утро́бамі
Месны у кім? у чым?	утро́бе мн. утро́бах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ані вохнуць, ані рохнуць

сэнс не ведаем, але гучыць прыгожа

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

utroba — беларуская лацінка

Слова утроба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: