аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
асо́ба — назоўнік асо́басна — прыслоўе
канцэпт

асоба

гэта
— граматычная катэгорыя

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова асоба
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
асо́ба

мн. 
Родны
каго? чаго?
асо́бы

мн. 
Давальны
каму? чаму?
асо́бе

мн. 
Вінавальны
каго? што?
асо́бу

мн. 
Творны
кім? чым?
асо́бай, асо́баю

мн. 
Месны
у кім? у чым?
асо́бе

мн. 
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед


11:30, два калдыры купляюць у краме піўцо. А ты баішся быць шчаслівым.


asoba — беларуская лацінка

Слова асоба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік асоба — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове асобаснасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


асно́ўшчык (9)

(8) біяпро́ба

асно́ўшчыца (10)

(8) вантро́ба

асо́б (4)

(6) утро́ба

асо́басна (8)

(8) фізасо́ба

асо́басна-гістары́чны (19)

(6) пасо́ба

асо́басна-псіхалагі́чны (21)

(10) прыспасо́ба


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

рукавіца

Рукавічка.