аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова асоба
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
асо́ба мн. — |
| Родны каго? чаго? |
асо́бы мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
асо́бе мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
асо́бу мн. — |
| Творны кім? чым? |
асо́бай, асо́баю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
асо́бе мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
11:30, два калдыры купляюць у краме піўцо. А ты баішся быць шчаслівым.
asoba — беларуская лацінка
Слова асоба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік асоба — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове асобаснасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› асно́ўшчык (9)
(8) біяпро́ба ‹
› асно́ўшчыца (10)
(8) вантро́ба ‹
› асо́б (4)
(6) утро́ба ‹
› асо́басна (8)
(8) фізасо́ба ‹
› асо́басна-гістары́чны (19)
(6) пасо́ба ‹
› асо́басна-псіхалагі́чны (21)
(10) прыспасо́ба ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Рукавічка.