STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вапноўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вапно́ўка мн. вапно́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
вапно́ўкі мн. вапно́вак |
| Давальны каму? чаму? |
вапно́ўцы мн. вапно́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
вапно́ўку мн. вапно́ўкі |
| Творны кім? чым? |
вапно́ўкай, вапно́ўкаю мн. вапно́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вапно́ўцы мн. вапно́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб не каб, то ўсё было б.
нечаканае:
даць петуха ‘вітацца ці развітвацца з кім-н.’, ‘цвёрда абяцаць што-н.’ і інш. (ужыванне выразу суправаджаецца поціскам рукі)
vapnoŭka — беларуская лацінка
Слова вапноўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вапноўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вапняк + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ва́пнаўка (8)
(13) пратэрміно́ўка ‹
› вапні́сты (8)
(12) адтэрміно́ўка ‹
› ва́пнішча (8)
(13) растэрміно́ўка ‹
› вапня́к (6)
(9) старно́ўка ‹
› вапняко́вы (9)
(10) адзярно́ўка ‹
› вапня́ны (7)
(8) цярно́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
