аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вапнярка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вапня́рка мн. вапня́ркі |
| Родны каго? чаго? |
вапня́ркі мн. вапня́рак |
| Давальны каму? чаму? |
вапня́рцы мн. вапня́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
вапня́рку мн. вапня́ркі |
| Творны кім? чым? |
вапня́ркай, вапня́ркаю мн. вапня́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
вапня́рцы мн. вапня́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Паспех — людзям на смех.
Ад спеху не нарабіць бы смеху.
— Вы будзеце ўдзельнічаць у групавушцы?
— А хто ўдзельнічае?
— Вы, я і ваша жонка.
— Вы што, здурнелі?!
— Ну, тады я вас выкрэсліваю.
vapniarka — беларуская лацінка
Слова вапнярка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вапнярка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вапня́к (6)
(7) муля́рка ‹
› вапняко́вы (9)
(7) пуля́рка ‹
› вапня́ны (7)
(8) махля́рка ‹
› ва́р (3)
(8) пясня́рка ‹
› вар'етэ́ (7)
(9) квятня́рка ‹
› вар'і́раванне (12)
(6) пся́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.