аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ва́р мн. ва́ры |
| Родны каго? чаго? |
ва́ру мн. ва́раў |
| Давальны каму? чаму? |
ва́ру мн. ва́рам |
| Вінавальны каго? што? |
ва́р мн. ва́ры |
| Творны кім? чым? |
ва́рам мн. ва́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
ва́ры мн. ва́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.
— Слухай, там у халадзільніку быў торт. Дзе ён?
— Я з'ела адзін кавалачак.
— Добра, а дзе астатнія кавалачкі?
— А я не рэзала.
var — беларуская лацінка
Слова вар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вар'етэ + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вапняко́вы (9)
(12) квадры́пльбар ‹
› вапня́ны (7)
(5) цэ́бар ‹
› вапня́рка (8)
(5) ся́бар ‹
› вар'етэ́ (7)
(4) ава́р ‹
› вар'і́раванне (12)
(9) трамбавар ‹
› вар'іраваны (11)
(9) тромбавар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.