аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова варажбіт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
варажбі́т мн. варажбіты́ |
| Родны каго? чаго? |
варажбіта́ мн. варажбіто́ў |
| Давальны каму? чаму? |
варажбіту́ мн. варажбіта́м |
| Вінавальны каго? што? |
варажбіта́ мн. варажбіто́ў |
| Творны кім? чым? |
варажбіто́м мн. варажбіта́мі |
| Месны у кім? у чым? |
варажбіце́ мн. варажбіта́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
— Дарагая, мо 0.5 піва?
— Не!
— Але ты ж любіш піва!
— Люблю, але я так мала не буду.
varažbit — беларуская лацінка
Слова варажбіт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік варажбіт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове варажбітка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› варагу́ючы (9)
(10) эндафлебіт ‹
› варагуючы (9)
(10) пілефлебіт ‹
› варажба́ (7)
(9) панфлебіт ‹
› варажбі́тка (10)
(7) даўжбі́т ‹
› варажбі́тны (10)
(6) се́йбіт ‹
› варажбо́вы (9)
(6) гамбі́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.