аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова даўжбіт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даўжбі́т мн. даўжбі́ты |
| Родны каго? чаго? |
даўжбі́та мн. даўжбі́таў |
| Давальны каму? чаму? |
даўжбі́ту мн. даўжбі́там |
| Вінавальны каго? што? |
даўжбі́та мн. даўжбі́таў |
| Творны кім? чым? |
даўжбі́там мн. даўжбі́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
даўжбі́це мн. даўжбі́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жыво́т як бэ́мбаль — пра туга набіты жывот
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
daŭžbit — беларуская лацінка
Слова даўжбіт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік даўжбіт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове даўжбітка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даўго́тны (8)
(10) пілефлебіт ‹
› даўгу́ля (7)
(9) панфлебіт ‹
› даўгуне́ц (8)
(8) варажбі́т ‹
› даўжбі́тка (9)
(6) се́йбіт ‹
› даўжма́ны (8)
(6) гамбі́т ‹
› даўжні́к (7)
(11) контргамбі́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.