аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова даўжбітка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даўжбі́тка мн. даўжбі́ткі |
| Родны каго? чаго? |
даўжбі́ткі мн. даўжбі́так |
| Давальны каму? чаму? |
даўжбі́тцы мн. даўжбі́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
даўжбі́тку мн. даўжбі́так |
| Творны кім? чым? |
даўжбі́ткай, даўжбі́ткаю мн. даўжбі́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
даўжбі́тцы мн. даўжбі́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто ў цемру глядзіць, той ад святла крывіцца.
— Тата, мне здаецца, ты любіш праграмаванне і сабак больш, чым мяне.
— Не гавары глупства, Таксапітон.
daŭžbitka — беларуская лацінка
Слова даўжбітка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік даўжбітка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове даўжнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даўгу́ля (7)
(5) бі́тка ‹
› даўгуне́ц (8)
(10) варажбі́тка ‹
› даўжбі́т (7)
(10) даражбі́тка ‹
› даўжма́ны (8)
(7) кібі́тка ‹
› даўжні́к (7)
(8) се́йбітка ‹
› даўжні́ца (8)
(9) но́сьбітка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.