аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кібітка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кібі́тка мн. кібі́ткі |
| Родны каго? чаго? |
кібі́ткі мн. кібі́так |
| Давальны каму? чаму? |
кібі́тцы мн. кібі́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
кібі́тку мн. кібі́ткі |
| Творны кім? чым? |
кібі́ткай, кібі́ткаю мн. кібі́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
кібі́тцы мн. кібі́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жывы нажыве.
як сказала аднойчы мая аднакласніца «мы хвалюемся праз нейкія лічбы, якія напішуць на нейкіх паперках»
kibitka — беларуская лацінка
Слова кібітка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кібітка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кібуц + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кібі́та (6)
(10) варажбі́тка ‹
› кібі́тачка (9)
(10) даражбі́тка ‹
› кібі́тачны (9)
(9) даўжбі́тка ‹
› кібу́ц (5)
(8) се́йбітка ‹
› ківа́нне (7)
(9) но́сьбітка ‹
› ківа́цкі (7)
(14) снідано́сьбітка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.