мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
кібу́ц — назоўнік ківа́цкі — прыметнік
канцэпт

ківанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова ківанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ківа́нне

мн.  ківа́нні
Родны
каго? чаго?		 ківа́ння

мн.  ківа́нняў
Давальны
каму? чаму?		 ківа́нню

мн.  ківа́нням
Вінавальны
каго? што?		 ківа́нне

мн.  ківа́нні
Творны
кім? чым?		 ківа́ннем

мн.  ківа́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 ківа́нні

мн.  ківа́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.

нябожа — ласкавы або спачувальны зварот да малодшага па гадах

— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.


kivannie — беларуская лацінка

Слова ківанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік ківанне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове ківер + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› кібі́тачны (9)

(8) увіва́нне ‹

› кібі́тка (7)

(9) вывіва́нне ‹

› кібу́ц (5)

(10) прывіва́нне ‹

› ківа́цкі (7)

(9) паківа́нне ‹

› ківа́цца (7)

(10) расківанне ‹

› ківа́ць (6)

(9) даліва́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

трус