аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ківанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ківа́нне мн. ківа́нні |
| Родны каго? чаго? |
ківа́ння мн. ківа́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
ківа́нню мн. ківа́нням |
| Вінавальны каго? што? |
ківа́нне мн. ківа́нні |
| Творны кім? чым? |
ківа́ннем мн. ківа́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
ківа́нні мн. ківа́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
загадны лад — нясЕм, збярЭм (-ем, -эм)
абвесны лад — нясЁм, збярОм (-ём, -ом)
Самае тупое, што магло зрабіць чалавецтва:
на апараце Voyager адправіць каардынаты нашай планеты ў космас.
kivannie — беларуская лацінка
Слова ківанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ківанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ківер + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кібі́тачны (9)
(8) увіва́нне ‹
› кібі́тка (7)
(9) вывіва́нне ‹
› кібу́ц (5)
(10) прывіва́нне ‹
› ківа́цкі (7)
(9) паківа́нне ‹
› ківа́цца (7)
(10) расківанне ‹
› ківа́ць (6)
(9) даліва́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.