Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 ківаць, -аю, -аеш, -ае; незакончанае трыванне
  1. што. Рухаць з боку ў бок або зверху ўніз; пахістваць. Тут ветрык, як хлопчык, Ківае, трасе Бярозку крывую У дробнай расе. ← Змітрок Бядуля.
  2. чым. Утвараць хістальныя рухі чым-н. Ківаць нагой. ▪ Толькі дрэвы ківаюць верхавінамі, .. вядуць сумную, нікому незразумелую гутарку. ← Хвядос Шынклер.
  3. Рабіць лёгкія рухі галавой у знак прывітання, адабрэння, нязгоды і пад. Шнітава дырэктар чамусьці не перапыняў, а пры кожным яго слове ўхвальна ківаў галавою. ← Тарас Хадкевіч. Калі Сашу гаварылі, што з ім пойдзе Аляксей, той толькі моўчкі ківаў галавой у знак згоды. ← Іван Новікаў.
  4. Рухам галавы, пальца падзываць каго-н. да сябе, падаваць якія-н. знакі. Убачыць .. [Уладзіка] Трахім Сталяровых на прыгуменні, ківае каравым тоўстым пальцам і кліча. ← Кандрат Крапіва.
  5. Паказваць на каго-, што-н. рухам галавы. Шафёр круціць абаранак, думае аб здзіўляючай ўпартасці хлапца і, азірнуўшыся, ківае на яго забінтаваныя рукі. ← Мікола Ракітны. // пераноснае значэнне размоўнае слова Намякаць на каго-, што-н. [Лабановіч] ведае, на што ківае пісар, але хоча парушыць упэўненасць, з якой гаворыць той аб «цёмнай» рабоце. ← Якуб Колас. // пераноснае значэнне размоўнае слова Даводзіць, што вінаваты не сам, а хто-н. іншы. — Мядзведзь і ёсць мядзведзь... І прозвішча ж яго такое! — На Мішку люд лясны ківае. ← Васіль Маеўскі.
  •••
  Нечага (няма чаго) на бога ківаць — не варта апраўдвацца, звальваць віну на другіх.