мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
ківа́ць — дзеяслоў кі́верны — прыметнік
канцэпт

ківер

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова ківер
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 кі́вер

мн.  кі́веры
Родны
каго? чаго?		 кі́вера

мн.  кі́вераў
Давальны
каму? чаму?		 кі́веру

мн.  кі́верам
Вінавальны
каго? што?		 кі́вер

мн.  кі́веры
Творны
кім? чым?		 кі́верам

мн.  кі́верамі
Месны
у кім? у чым?		 кі́веры

мн.  кі́верах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.


Якуб Колас, «Новая зямля»:
Гарэлка, радасць-весялуха,
Прыемна булькае для вуха
І гэтак вочы прыцягае,
Ну, як каханка маладая!

Чаму ніхто не выпускае гарэлку «Радасць-весялуха»?

kivier — беларуская лацінка

Слова ківер (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік ківер — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове ківі + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› ківа́цкі (7)

(6) дзе́вер ‹

› ківа́цца (7)

(4) зве́р ‹

› ківа́ць (6)

(8) людазве́р ‹

› кі́верны (7)

(5) лі́вер ‹

› кі́ві (4)

(5) лі́вер ‹

› кі́ві (4)

(6) клі́вер ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

усё мітусішся