аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кібуц
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кібу́ц мн. кібу́цы |
| Родны каго? чаго? |
кібу́ца мн. кібу́цаў |
| Давальны каму? чаму? |
кібу́цу мн. кібу́цам |
| Вінавальны каго? што? |
кібу́ц мн. кібу́цы |
| Творны кім? чым? |
кібу́цам мн. кібу́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
кібу́цы мн. кібу́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дуро́нік — свавольнік, гарэза
Па вадзе шлёпаюць басанож малыя дуронікі, закасаўшы нагавіцы, задраўшы кашулі. (Максім Гарэцкі)Беларускія народныя астраназвы:
Плеяды — Сіта
Пояс Арыёна — Касцы (Касары́), Тры Каралі
Вялікая Мядзведзіца — Вялікі Воз
Малая Мядзведзіца — Малы Воз
Палярная Зорка — Зорны Кол
Млечны Шлях — Птушыная Дарога, Дарога Птушкам, Дарога ў Вырай, Дарога ў Рым (Ерусалім, Кіеў), Зорны Шлях
kibuc — беларуская лацінка
Слова кібуц (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кібуц — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ківанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кібі́тачка (9)
(8) гігаге́рц ‹
› кібі́тачны (9)
(8) кілаге́рц ‹
› кібі́тка (7)
(3) БУ́Ц ‹
› ківа́нне (7)
(5) Ваду́ц ‹
› ківа́цкі (7)
(3) пу́ц ‹
› ківа́цца (7)
(7) тыц-мы́ц ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.