аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
се́йбіт — назоўнік се́йбіцкі — прыметнік
канцэпт

сейбітка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова сейбітка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 се́йбітка

мн.  се́йбіткі
Родны
каго? чаго?		 се́йбіткі

мн.  се́йбітак
Давальны
каму? чаму?		 се́йбітцы

мн.  се́йбіткам
Вінавальны
каго? што?		 се́йбітку

мн.  се́йбітак
Творны
кім? чым?		 се́йбіткай, се́йбіткаю

мн.  се́йбіткамі
Месны
у кім? у чым?		 се́йбітцы

мн.  се́йбітках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пашлі дурнога, а за ім другога.

Прыказка.

Слова «днюха» беларускае?
Дзень Нараджэння — ДНюха, не?

Па-руску было б дрюха.

siejbitka — беларуская лацінка

Слова сейбітка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік сейбітка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове сейв + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› сезо́нны (7)

(10) даражбі́тка ‹

› сеі́д (4)

(9) даўжбі́тка ‹

› се́йбіт (6)

(7) кібі́тка ‹

› се́йбіцкі (8)

(9) но́сьбітка ‹

› се́йв (4)

(14) снідано́сьбітка ‹

› се́йва (5)

(10) про́сьбітка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Напалеон