мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
про́сьбіт — назоўнік про́сьбітна — прыслоўе
канцэпт

просьбітка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова просьбітка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 про́сьбітка

мн.  про́сьбіткі
Родны
каго? чаго?		 про́сьбіткі

мн.  про́сьбітак
Давальны
каму? чаму?		 про́сьбітцы

мн.  про́сьбіткам
Вінавальны
каго? што?		 про́сьбітку

мн.  про́сьбітак
Творны
кім? чым?		 про́сьбіткай, про́сьбіткаю

мн.  про́сьбіткамі
Месны
у кім? у чым?		 про́сьбітцы

мн.  про́сьбітках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дурэй, дурэй, будзеш плакаць.


Моўная паліцыя папярэджвае:
На жаль, вы пішаце «нажаль». Не рабіце так.

І «на жаль» пабочнае слова, таму ставіцца коска.

prośbitka — беларуская лацінка

Слова просьбітка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік просьбітка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове просьбнасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› про́сып (6)

(8) се́йбітка ‹

› про́сьба (7)

(9) но́сьбітка ‹

› про́сьбіт (8)

(14) снідано́сьбітка ‹

› про́сьбітна (10)

(11) малацьбі́тка ‹

› про́сьбітны (10)

(11) барацьбі́тка ‹

› про́сьбна (8)

(5) ві́тка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Ух ты, ёлачка!