аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова носьбітка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
но́сьбітка мн. но́сьбіткі |
| Родны каго? чаго? |
но́сьбіткі мн. но́сьбітак |
| Давальны каму? чаму? |
но́сьбітцы мн. но́сьбіткам |
| Вінавальны каго? што? |
но́сьбітку мн. но́сьбітак |
| Творны кім? чым? |
но́сьбіткай, но́сьбіткаю мн. но́сьбіткамі |
| Месны у кім? у чым? |
но́сьбітцы мн. но́сьбітках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
Я не пацярпеў няўдачу. Я проста знайшоў 10000 спосабаў, якія не працуюць.
Томас Эдысан, амерыканскі вынаходнікnośbitka — беларуская лацінка
Слова носьбітка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік носьбітка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове носьбіцтва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› но́счык (6)
(9) даўжбі́тка ‹
› но́сьбіт (7)
(7) кібі́тка ‹
› но́сьбіт (7)
(8) се́йбітка ‹
› но́сьбіцтва (10)
(14) снідано́сьбітка ‹
› но́та (4)
(10) про́сьбітка ‹
› нотабе́на (8)
(11) малацьбі́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.