STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кібіта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кібі́та мн. кібі́ты |
| Родны каго? чаго? |
кібі́ты мн. кібі́таў, кібі́т |
| Давальны каму? чаму? |
кібі́це мн. кібі́там |
| Вінавальны каго? што? |
кібі́ту мн. кібі́таў, кібі́т |
| Творны кім? чым? |
кібі́тай, кібі́таю мн. кібі́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
кібі́це мн. кібі́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На лапату ды за хату.
Узяць венік ды на сметнік.
Продкам — нізкі паклон, нашчадкам — добры дом.
Сабе за правіла ўзяць:
Рабіць як мае быць, каб цудоўна жыць.
kibita — беларуская лацінка
Слова кібіта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кібіта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кібітачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кібертэрары́зм (13)
(9) эўкарыё́та ‹
› кібертэрары́ст (13)
(4) біта́ ‹
› кіберузло́мшчык (14)
(6) пабі́та ‹
› кібі́тачка (9)
(8) трэмбі́та ‹
› кібі́тачны (9)
(6) арбі́та ‹
› кібі́тка (7)
(6) су́біта ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
