кібіта

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова кібіта
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кібі́та мн. кібі́ты
Родны каго? чаго?	кібі́ты мн. кібі́таў, кібі́т
Давальны каму? чаму?	кібі́це мн. кібі́там
Вінавальны каго? што?	кібі́ту мн. кібі́таў, кібі́т
Творны кім? чым?	кібі́тай, кібі́таю мн. кібі́тамі
Месны у кім? у чым?	кібі́це мн. кібі́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны

вандроўка па сінонімах

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

kibita — беларуская лацінка

Слова кібіта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: