аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова арбіта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
арбі́та мн. арбі́ты |
| Родны каго? чаго? |
арбі́ты мн. арбі́т |
| Давальны каму? чаму? |
арбі́це мн. арбі́там |
| Вінавальны каго? што? |
арбі́ту мн. арбі́ты |
| Творны кім? чым? |
арбі́тай, арбі́таю мн. арбі́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
арбі́це мн. арбі́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пусціць жабу ў ваду
‘сказаць абы-што, недарэчнасць’
як адказваць, калі просяць нешта зрабіць:
ай, я лёг і ляжу
arbita — беларуская лацінка
Слова арбіта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік арбіта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове арбітр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› арбарэ́тум (9)
(6) пабі́та ‹
› Арба́т (5)
(6) кібі́та ‹
› арба́цкі (7)
(8) трэмбі́та ‹
› арбіта́льны (10)
(6) су́біта ‹
› арбі́тны (7)
(7) прыбі́та ‹
› арбі́тр (6)
(8) акваві́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.