STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова даўжнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даўжні́к мн. даўжнікі́ |
| Родны каго? чаго? |
даўжніка́ мн. даўжніко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
даўжніку́ мн. даўжніка́м |
| Вінавальны каго? што? |
даўжніка́ мн. даўжніко́ў |
| Творны кім? чым? |
даўжніко́м мн. даўжніка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
даўжніку́ мн. даўжніка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб каза не скакала, то б нагі не зламала.
Запомні:
замаўляюць, каб член не стаяў, а піцу заказваюць.
daŭžnik — беларуская лацінка
Слова даўжнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік даўжнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове даўжніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даўжбі́т (7)
(9) банцу́жнік ‹
› даўжбі́тка (9)
(9) ланцу́жнік ‹
› даўжма́ны (8)
(10) кальчу́жнік ‹
› даўжні́ца (8)
(10) прадо́ўжнік ‹
› даўжо́к (6)
(6) лы́жнік ‹
› даўжыня́ (7)
(10) сквалы́жнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
па-беларуску: дзын / дзінь