даўгуля

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова даўгуля
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	даўгу́ля мн. даўгу́лі
Родны каго? чаго?	даўгу́лі мн. даўгу́ль
Давальны каму? чаму?	даўгу́лі мн. даўгу́лям
Вінавальны каго? што?	даўгу́лю мн. даўгу́ль
Творны кім? чым?	даўгу́ляй, даўгу́ляю мн. даўгу́лямі
Месны у кім? у чым?	даўгу́лі мн. даўгу́лях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

тварожнік — печаная аладка з тварагу

але ўсе кажуць сырнік

У судзе.
— Гэты чалавек забраў у вас грошы? Пацяўпешка, адказвайце.
— Я не пацяўпешка, я пацярпелы.
— Вы аддалі грошы за грын-карту бамжу — вы пацяўпешка.

daŭhulia — беларуская лацінка

Слова даўгуля (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: