STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова даўгуля
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даўгу́ля мн. даўгу́лі |
| Родны каго? чаго? |
даўгу́лі мн. даўгу́ль |
| Давальны каму? чаму? |
даўгу́лі мн. даўгу́лям |
| Вінавальны каго? што? |
даўгу́лю мн. даўгу́ль |
| Творны кім? чым? |
даўгу́ляй, даўгу́ляю мн. даўгу́лямі |
| Месны у кім? у чым? |
даўгу́лі мн. даўгу́лях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
daŭhulia — беларуская лацінка
Слова даўгуля (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік даўгуля — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове даўгунец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даўгі́ (5)
(4) гу́ля ‹
› даўгі́наўскі (11)
(6) рагу́ля ‹
› даўго́тны (8)
(6) рагу́ля ‹
› даўгуне́ц (8)
(4) ду́ля ‹
› даўжбі́т (7)
(6) хаду́ля ‹
› даўжбі́тка (9)
(5) гдуля ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
