Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

дуля, -і, жаночы род
  1. Летні сорт ігруш з вялікімі І салодкімі пладамі.
  2. Плод гэтай ігрушы. На грушы каля ганку Вісяць цяжкія дулі. ← Міхась Калачынскі.
  3. размоўнае слова грубае Кукіш, фіга. [Халуста] паказаў Настулі кулак, а яна яму дулю, і гутарка на гэтым кончылася. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  •••
  Даць (паднесці, паказаць) дулю гл. даць.
  І Дулю з'есці гл. з'есці.
  Дулю табе (яму, ім і пад.) пад нос — лаянкавы выраз для катэгарычнага адмаўлення або нязгоды.

❌

дуля

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дуля
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ду́ля мн. ду́лі
Родны каго? чаго?	ду́лі мн. ду́ль
Давальны каму? чаму?	ду́лі мн. ду́лям
Вінавальны каго? што?	ду́лю мн. ду́лі
Творны кім? чым?	ду́ляй, ду́ляю мн. ду́лямі
Месны у кім? у чым?	ду́лі мн. ду́лях
Клічная форма	— мн. —

як сказала аднойчы мая аднакласніца «мы хвалюемся праз нейкія лічбы, якія напішуць на нейкіх паперках»

Слова дуля (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік дуля — у родным, давальным, творным і месным склоне

дуля

Навігатар

Мемчыкі