STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзядуля
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзяду́ля мн. дзяду́лі |
| Родны каго? чаго? |
дзяду́лі мн. дзяду́ль |
| Давальны каму? чаму? |
дзяду́лю мн. дзяду́лям |
| Вінавальны каго? што? |
дзяду́лю мн. дзяду́ль |
| Творны кім? чым? |
дзяду́лем мн. дзяду́лямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзяду́лю мн. дзяду́лях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І хітры ліс у пастку трапляе.
кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)
dziadulia — беларуская лацінка
Слова дзядуля (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзядуля — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзядуня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяду́леў (8)
(4) ду́ля ‹
› дзяду́лька (9)
(6) хаду́ля ‹
› дзяду́лькаў (10)
(5) гдуля ‹
› дзядуляў (8)
(6) рыжу́ля ‹
› дзяду́ня (7)
(6) рыжу́ля ‹
› дзяду́сеў (8)
(6) казу́ля ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
