аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова варактар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вара́ктар мн. вара́ктары |
| Родны каго? чаго? |
вара́ктара мн. вара́ктараў |
| Давальны каму? чаму? |
вара́ктару мн. вара́ктарам |
| Вінавальны каго? што? |
вара́ктар мн. вара́ктары |
| Творны кім? чым? |
вара́ктарам мн. вара́ктарамі |
| Месны у кім? у чым? |
вара́ктары мн. вара́ктарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
— У каго гэта ты ўчора начавала?
— У знаёмага.
— І калі вы пазнаёміліся?
— Пазаўчора.
varaktar — беларуская лацінка
Слова варактар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік варактар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове варакушка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› варажы́ць (8)
(13) палітрэда́ктар ‹
› варажэ́нне (9)
(10) сурэда́ктар ‹
› варажэ́я (7)
(12) спецрэда́ктар ‹
› вара́ктарны (10)
(8) хара́ктар ‹
› вара́кушка (9)
(7) тра́ктар ‹
› вара́н (5)
(8) атрактар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.