Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 характар, -у, мужчынскі род
  1. Сукупнасць устойлівых псіхічных уласцівасцей чалавека, яго асабістых рыс, якія праяўляюцца ў паводзінах і дзейнасці. Мяккі характар. Цяжкі характар. ▪ Бязмежная адданасць справе і скромнасць шчырага працаўніка — вось дзве галоўныя рысы характару пагранічніка. ← Янка Брыль. — Гануля ўмее несці крыж пакуты, — казалі пра яе людзі, дзівячыся яе трываламу характару. ← Ілья Гурскі.
  2. Цвёрдая воля, настойлівасць у дасягненні чаго-н. Але Барбара і рада была, што.. [Лёша] рос не такім падатлівым, ціхоняй, а быў з характарам, мог пастаяць за сябе. ← Іван Грамовіч.
  3. які або чаго. Адметная асаблівасці ўласцівасць, якасць чаго-н. Заўвагі крытычнага характару. ▪ Цудоўная мясцовасць паміж вёскаю Купа і пасёлкам рыбгаса пачала набываць курортны характар. ← Віталі Вольскі. Па характару свайго таленту Ул. Дубоўка — лірык. ← Пятро Глебка.
  4. У літаратуры, мастацтве — сукупнасць псіхічных асаблівасцей, што ствараюць вобраз, які мае тыповыя, абагульняючыя рысы якой-н. групы людзей. У Коласа характар пераходзіць у мову, а мова робіцца формай раскрыцця гэтага характару. ← часопіс «Полымя». Сіла Барадуліна менавіта ў гэтым уменні праз трапную дэталь, жыццёвы выпадак вымаляваць характар, сацыяльны тып, паставіць праблему. ← часопіс «Маладосць».
  •••
  Камедыя характараў гл. камедыя.
  Народны характар — характар, які адлюстроўвае тыповыя рысы прадстаўніка з народа.
  Нацыянальны характар — характар, які выяўляе своеасаблівасць псіхічнага складу прадстаўніка пэўнай нацыі.
  Тыповы характар — мастацкі вобраз, у індывідуальных рысах якога абагульнены характэрныя асаблівасці людзей пэўнага сацыяльнага асяроддзя, пакалення і пад.
  Вытрымаць характар гл. вытрымаць.
  З характарам хто — чалавек з вытрымкай, настойлівасцю, прынцыповасцю.
  Паказваць (паказаць) характар — выяўляць (выявіць) настойлівасць у чым-н.
   [Грэч. charaktēr.]