STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вараціла
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вараці́ла мн. вараці́лы |
| Родны каго? чаго? |
вараці́лы мн. вараці́л |
| Давальны каму? чаму? |
вараці́лу мн. вараці́лам |
| Вінавальны каго? што? |
вараці́лу мн. вараці́л |
| Творны кім? чым? |
вараці́лам мн. вараці́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
вараці́ле мн. вараці́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
— Табе пяць ці шэсць кавалачкаў цукру?
— Два, але каб я бачыў.
varacila — беларуская лацінка
Слова вараціла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вараціла — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове варвар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вараты́нскі (10)
(6) бахі́ла ‹
› вараца́нне (9)
(6) нахі́ла ‹
› вараца́ць (8)
(6) пахі́ла ‹
› вараці́шчанскі (13)
(7) пасціла́ ‹
› варача́цца (9)
(7) свяці́ла ‹
› варача́ць (8)
(8) нядба́йла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
