варачаць

гэта

— вяртаць каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў варачаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	варача́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я варача́ю мы варача́ем ты варача́еш вы варача́еце ён, яна, яно варача́е яны варача́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. варача́ла м. варача́ў н. варача́ла мн. варача́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты варача́й вы варача́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	варача́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

— Вы будзеце ўдзельнічаць у групавушцы?
— А хто ўдзельнічае?
— Вы, я і ваша жонка.
— Вы што, здурнелі?!
— Ну, тады я вас выкрэсліваю.

varačać — беларуская лацінка

Слова варачаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: