мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
вартаўні́к — назоўнік вартаўні́цкі — прыметнік
канцэпт

вартаўніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова вартаўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 вартаўні́ца

мн.  вартаўні́цы
Родны
каго? чаго?		 вартаўні́цы

мн.  вартаўні́ц
Давальны
каму? чаму?		 вартаўні́цы

мн.  вартаўні́цам
Вінавальны
каго? што?		 вартаўні́цу

мн.  вартаўні́ц
Творны
кім? чым?		 вартаўні́цай, вартаўні́цаю

мн.  вартаўні́цамі
Месны
у кім? у чым?		 вартаўні́цы

мн.  вартаўні́цах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

абэ́лтух — неразумны, някемлівы чалавек (лаянкавае слова)

ёлуп, ёлупень, балды́к, абэ́лтус

Не проста так у слове сябар ёсць БАР.


vartaŭnica — беларуская лацінка

Слова вартаўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вартаўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вартаўніцтва + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› ва́ртасны (8)

(9) ратаўні́ца ‹

› ва́ртасць (8)

(11) гвалтаўні́ца ‹

› вартаўні́к (9)

(10) бунтаўні́ца ‹

› вартаўні́цкі (11)

(10) жартаўні́ца ‹

› вартаўні́цтва (12)

(10) даста́ўніца ‹

› вартаўні́чка (11)

(10) наста́ўніца ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пячэнне з прадказаннем