STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вартаўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вартаўні́к мн. вартаўнікі́ |
| Родны каго? чаго? |
вартаўніка́ мн. вартаўніко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
вартаўніку́ мн. вартаўніка́м |
| Вінавальны каго? што? |
вартаўніка́ мн. вартаўніко́ў |
| Творны кім? чым? |
вартаўніко́м мн. вартаўніка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
вартаўніку́ мн. вартаўніка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Часам шэпчуць — далёка чуюць, а крычаць — не чуюць.
картка для аплаты — прыкладушка
падслухана ў крамеvartaŭnik — беларуская лацінка
Слова вартаўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вартаўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вартаўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ва́ртаснасць (11)
(8) ратаўні́к ‹
› ва́ртасны (8)
(10) гвалтаўні́к ‹
› ва́ртасць (8)
(9) бунтаўні́к ‹
› вартаўні́ца (10)
(9) жартаўні́к ‹
› вартаўні́цкі (11)
(7) стаўні́к ‹
› вартаўні́цтва (12)
(9) даста́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Рэчыца