аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова бунтаўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бунтаўні́к мн. бунтаўнікі́ |
| Родны каго? чаго? |
бунтаўніка́ мн. бунтаўніко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
бунтаўніку́ мн. бунтаўніка́м |
| Вінавальны каго? што? |
бунтаўніка́ мн. бунтаўніко́ў |
| Творны кім? чым? |
бунтаўніко́м мн. бунтаўніка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
бунтаўніку́ мн. бунтаўніка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.
Са слова СРАКА можна скласці слова КРАСА, але не кожная срака гэта краса.
філязофскія вечары са Старнікамbuntaŭnik — беларуская лацінка
Слова бунтаўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бунтаўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бунтаўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бунта́рыць (9)
(8) стра́ўнік ‹
› бунтаўлі́ва (10)
(8) ратаўні́к ‹
› бунтаўлі́вы (10)
(10) гвалтаўні́к ‹
› бунтаўні́ца (10)
(9) вартаўні́к ‹
› бунтаўні́цкі (11)
(9) жартаўні́к ‹
› бунтаўні́цкі (11)
(7) стаўні́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.