STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова страўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
стра́ўнік мн. стра́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
стра́ўніка мн. стра́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
стра́ўніку мн. стра́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
стра́ўнік мн. стра́ўнікі |
| Творны кім? чым? |
стра́ўнікам мн. стра́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
стра́ўніку мн. стра́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.
Але лёс склаўся так, што хрусць — і ўсё ціп-топ.
перакруткіstraŭnik — беларуская лацінка
Слова страўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік страўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове страўня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› страўля́цца (10)
(16) капіта́н-спра́ўнік ‹
› страўля́ць (9)
(9) выпра́ўнік ‹
› стра́ўнасць (10)
(7) тра́ўнік ‹
› стра́ўнікава-абадо́чны (20)
(8) ратаўні́к ‹
› страўнікава-дванаццаціперсны (28)
(10) гвалтаўні́к ‹
› страўнікава-дуадэнальны (23)
(9) бунтаўні́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
