аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова страўня
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
стра́ўня мн. стра́ўні |
| Родны каго? чаго? |
стра́ўні мн. стра́ўняў |
| Давальны каму? чаму? |
стра́ўні мн. стра́ўням |
| Вінавальны каго? што? |
стра́ўню мн. стра́ўні |
| Творны кім? чым? |
стра́ўняй, стра́ўняю мн. стра́ўнямі |
| Месны у кім? у чым? |
стра́ўні мн. стра́ўнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як бліны пячы — вельмі хутка і ў вялікай колькасці (рабіць, выпускаць што-н.)
Калі вам за 30 і вы дасюль гуляеце ў камп'ютарныя гульні — гэта прыкмета інфантылізму. Пакуль вы гуляеце ў свае брамы балдура ды старфілды, сапраўды сталыя і дарослыя людзі вашых гадоў ужо прасаджваюць кватэры ў анлайн-казіно.
straŭnia — беларуская лацінка
Слова страўня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік страўня — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове страфа + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› страўнікава-тоўстакішачны (25)
(5) раўня́ ‹
› стра́ўнікавы (11)
(7) нераўня́ ‹
› стра́ўны (7)
(7) нераўня́ ‹
› страфа́ (6)
(4) ё́ўня ‹
› страфа́нт (8)
(6) раё́ўня ‹
› страфанці́н (10)
(8) гасцё́ўня ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.