аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова страфа
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
страфа́ мн. стро́фы, (2, 3, 4) страфы́ |
| Родны каго? чаго? |
страфы́ мн. стро́ф |
| Давальны каму? чаму? |
страфе́ мн. стро́фам |
| Вінавальны каго? што? |
страфу́ мн. стро́фы, (2, 3, 4) страфы́ |
| Творны кім? чым? |
страфо́й, страфо́ю мн. стро́фамі |
| Месны у кім? у чым? |
страфе́ мн. стро́фах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пасаліўшы, есці можна — так сабе
не вельмі (што) — не зусім добры, так сабе
не надта (што) — не вельмі, так сабе
90 % людзей заканчваюць мыццё посуду фразай: «трасца, яшчэ патэльня».
strafa — беларуская лацінка
Слова страфа (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік страфа — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове страфант + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› стра́ўнікавы (11)
(4) лафа́ ‹
› стра́ўны (7)
(5) графа́ ‹
› стра́ўня (7)
(5) драфа́ ‹
› страфа́нт (8)
(9) эпі́страфа ‹
› страфанці́н (10)
(9) эпістрафа́ ‹
› страфі́чны (9)
(10) антыстрафа́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.